สวัสดิการ

10 เรื่องเล่าความเหลื่อมล้ำ เพื่ออธิบายว่าทำไมเราต้องมีรัฐสวัสดิการ

10 เรื่องเล่าความเหลื่อมล้ำ เพื่ออธิบายว่า ทำไมเราต้องมีรัฐสวัสดิการ 1. ความเหลื่อมล้ำของไทยอยู่อันดับ 3 ของโลก รองจากรัสเซียและอินเดีย (ตัวเล็ก)ขยับจากอันดับที่ 11 ในปี 2558 2. 5 ปีที่ผ่านมา คน 1 % เป็นเจ้าของความมั่งคั่งมากกว่าคนไทยทั้งประเทศ 3. มหาเศรษฐีพันล้านในไทยเพิ่มจาก 5 คน ในปี2551 เป็น 28คน ในปี 2558 4. คนไทย 10% หรือ 7 ล้านคนยังมีชีวิตอยู่ใต้เส้นความยากจน 5. คนไทยมากกว่า 3 ใน 4 ไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดินใดๆ เลย ในขณะที่โฉนดที่ดิน 61% ของประเทศไทยอยู่ในมือประชากร 10% 6. คนไทยรวยที่สุด 10% มีรายได้มากกว่าคนที่จน ที่สุด 10% ถึง 35 เท่า 7. […]

การส่งผ่านความเหลื่อมล้ำ – เดชรัต สุขกำเนิด

ผมได้เรียนรู้แนวคิดใหม่ทางเศรษฐศาสตร์ที่น่าสนใจมาก ในการเข้าใจถึงความเหลื่มล้ำของผู้คนในสังคมต่างๆ ต่อจากมุมมองศ. โจเซฟสติกลิตซ์ที่โพสต์ไปเมื่อวานนี้ นั่นคือ แนวคิดเรื่อง Inter-generational Elasticity of Income หรือความยืดหยุ่นของรายได้ของคนสองรุ่น ศ.Francois Bourguignon จาก Paris School of Economics เล่าให้เราให้ฟังว่า ความยืดหยุ่นของรายได้ของคนสองรุ่นก็คือ ตัวชี้วัดที่บอกว่ารายได้ของคนร่นลูกนั้นถูกกำหนดมาจากรายได้ของคนรุ่นพ่อแม่มากน้อยเพียงใด คำว่าความยืดหยุ่นก็หมายความว่า ถ้าพ่อ (และแม่) คนหนึ่งมีรายได้เพิ่มขึ้น 1% (เมื่อเทียบกับพ่อคนอื่นๆ) ลูกของเขาจะมีรายได้มากกว่าลูกของคนอื่นๆ กี่เปอร์เซนต์ ในอีก 20-30 ปีต่อมา ในสังคมอุดมคติ ความยืดหยุ่นของรายได้ของคนสองรุ่นควรมีค่าเท่ากับ 0 หมายความว่า รายได้ของคนรุ่นพ่อจะไม่มีผลใดๆ ถึงรายได้คนรุ่นลูก แปลว่า รายได้ของคนรุ่นลูกจะถูกกำหนดจากความสามารถของคนรุ่นลูกแต่ละคน ไม่ใช่กำหนดจากความได้เปรียบทางเศรษฐกิจของคนรุ่นพ่อ ในทางตรงกันข้าม สังคมที่มีความได้เปรียบ/เสียเปรียบของคนรุ่นพ่อมีผลต่อรายได้ของคนรุ่นลูก สังคมนั้นจะมีค่าความยืดหยุ่นใกล้กับ 1 แปลว่า รายได้ของคนรุ่นพ่อเป็นตัวกำหนดรายได้ของคนรุ่นลูกอย่างมาก สังคมนั้นก็จะเข้าข่าย “สังคมที่เหลื่อมล่ำถาวร” เพราะความฝัน/ความสามารถของคนรุ่นลูกกลับถูกกำหนดจากฐานะทางเศรษฐกิจของคนรุ่นพ่อ มิใช่ถูกกำหนดจากความสามารถของเขาเอง ศ. Bourguignon เล่าถึงค่าความยืดหยุ่นของรายได่ระหว่างคนสองรุ่นในประเทศต่างๆ ปรากฏว่า […]

Show Buttons
Hide Buttons